• لاهيجان يکي از شهرهاي زيباي شرق استان گيلان است و معني نام آن بر اساس شواهد قديمي “شهر ابريشم” بوده است. لاهيجان يکي از قديمي ترين شهرهاي گيلان است که در زمان حمله مغول ويران مي شود ولي پس از آن مجدداً رونق يافته و مرکز توليد ابريشم، برنج و ذرت و همچنين مرکبات مي شود. طلايي ترين دوران شکوفايي اين شهر در قرن نهم هجري بوده است.
  • دومین دوره طلایی لاهیجان در نیمه دوم قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم آغاز شده است که توسعه تجارت ابریشم و کشت چای منجر به تجدید حیات شهر گرديده است. در ۱۹۰۲ ، اولین کشت چای به ابتکار کاشف السلطنه کنسول وقت ایران در هند در اين شهر انجام شد. از آن پس تپه‌های لاهیجان تدریجاً از باغات چای پوشیده شد و کارخانه‌ ها برای فراوری چای در شهر و حومه آن تأسیس شدند (اولین کارخانه در ۱۹۳۲ تأسیس شد.